Βαλκανικοί πόλεμοιΒ' Βαλκανικός πόλεμος
Ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος διεξήχθη από τις 29 Ιουνίου έως τις 10 Αυγούστου 1913 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (16 Ιουνίου–28 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), ως η δεύτερη φάση των Βαλκανικών Πολέμων, και έφερε αντιμέτωπη τη Βουλγαρία με τους πρώην συμμάχους της, κυρίως την Ελλάδα και τη Σερβία. Μετά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη Συνθήκη του Λονδίνου, η διανομή των εδαφών που είχαν αποσπαστεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα στη Μακεδονία, παρέμενε ανοιχτό ζήτημα και οι σχέσεις μεταξύ των βαλκανικών κρατών είχαν επιδεινωθεί.
Η Ελλάδα και η Σερβία συνήψαν συμμαχία, ενώ ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος επιδίωξε αρχικά διπλωματική διευθέτηση των διαφορών με τη Βουλγαρία. Τη νύχτα της 29ης προς 30ή Ιουνίου βουλγαρικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις ελληνικές και σερβικές θέσεις, προκαλώντας τη γενίκευση των συγκρούσεων. Ο Κωνσταντίνος Α΄, που είχε πλέον διαδεχθεί τον Γεώργιο Α΄ στον θρόνο και παρέμενε αρχιστράτηγος, ανέλαβε τη διοίκηση της ελληνικής αντεπίθεσης.
Ο ελληνικός στρατός επικράτησε στη Μάχη Κιλκίς–Λαχανά, συνέχισε την προέλασή του μέσω της Δοϊράνης και της κοιλάδας του Στρυμόνα και έφθασε έως τα Στενά της Κρέσνας, ενώ παράλληλα οι σερβικές δυνάμεις αντιμετώπιζαν τον βουλγαρικό στρατό βορειότερα. Η είσοδος της Ρουμανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο εναντίον της Βουλγαρίας επιδείνωσε τη θέση της και την οδήγησε στην αναζήτηση ανακωχής.
Οι πολεμικές επιχειρήσεις ουσιαστικά σταμάτησαν στις 31 Ιουλίου 1913 (18 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), ενώ ο πόλεμος τερματίστηκε επίσημα με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου στις 10 Αυγούστου, η οποία καθόρισε νέα σύνορα στα Βαλκάνια.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
