Επανάσταση του 1821Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830)
Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου υπογράφηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1830 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (22 Ιανουαρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο) από τους πληρεξουσίους της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας και αποτέλεσε την πρώτη διεθνή πράξη που αναγνώρισε την Ελλάδα ως πλήρως ανεξάρτητο κράτος. Οι τρεις Δυνάμεις εκπροσωπήθηκαν από τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών λόρδο Αμπερντίν, τον Γάλλο πρεσβευτή Αν-Αντριέν-Πιερ ντε Μονμορανσί-Λαβάλ και τον Ρώσο πρεσβευτή Χριστόφορο φον Λίβεν.
Η απόφαση μετέβαλε τις προηγούμενες ρυθμίσεις που προέβλεπαν ελληνική αυτονομία υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου και αναγνώρισε στο νέο κράτος πλήρη πολιτικά, διοικητικά και εμπορικά δικαιώματα. Τα χερσαία σύνορα ορίστηκαν από τις εκβολές του Αχελώου στα δυτικά έως τις εκβολές του Σπερχειού στα ανατολικά, ενώ στο ελληνικό κράτος περιλήφθηκαν επίσης η Εύβοια, οι Σποράδες και οι Κυκλάδες, αφήνοντας εκτός σημαντικές περιοχές που είχαν συμμετάσχει στην Επανάσταση.
Το Πρωτόκολλο προέβλεπε κληρονομική μοναρχία με ηγεμόνα που θα επιλεγόταν από τις τρεις Δυνάμεις και, με χωριστή συμφωνία της ίδιας ημέρας, προτάθηκε για τον ελληνικό θρόνο ο Λεοπόλδος του Σαξ-Κόμπουργκ, ο οποίος αργότερα αρνήθηκε το στέμμα. Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, που είχε επιδιώξει μέσω της διπλωματίας την αναγνώριση της ανεξαρτησίας και ευρύτερα σύνορα για το νέο κράτος, αποδέχθηκε την ανεξαρτησία αλλά συνέχισε να αντιδρά στον περιορισμένο εδαφικό καθορισμό.
Τον Απρίλιο του 1830 η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποδέχθηκε το Πρωτόκολλο, αναγνωρίζοντας επίσημα την ανεξαρτησία της Ελλάδας
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
Στο πλαίσιο του γεγονότος:Επανάσταση του 1821
