Επανάσταση του 1821Εκστρατεία του Ιμπραήμ
Μεγάλης κλίμακας αιγυπτιακή στρατιωτική εκστρατεία κατά της Ελληνικής Επανάστασης, που άρχισε τον Φεβρουάριο του 1825 με την απόβαση του Ιμπραήμ πασά στη Μεθώνη και διήρκεσε έως την αποχώρηση των αιγυπτιακών δυνάμεων από την Πελοπόννησο το 1828. Ο Ιμπραήμ, επικεφαλής καλά οργανωμένου τακτικού στρατού που είχε αποσταλεί από την Αίγυπτο του Μοχάμετ Άλι σε συνεργασία με τον σουλτάνο Μαχμούτ Β΄, χρησιμοποίησε τη Μεθώνη ως βάση των επιχειρήσεών του και κατέλαβε σημαντικό τμήμα της Πελοποννήσου.
Τον Μάιο του 1825 αντιμετώπισε στο Μανιάκι τις δυνάμεις του Γρηγορίου Δικαίου (Παπαφλέσσα), ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη. Μετά την προέλαση του Ιμπραήμ προς το εσωτερικό της Πελοποννήσου, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ανέλαβε την οργάνωση της αντίστασης και χρησιμοποίησε κυρίως τακτικές ανταρτοπολέμου, ενώ στους Μύλους ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Ιωάννης Μακρυγιάννης συμμετείχαν στην επιτυχημένη άμυνα απέναντι στις αιγυπτιακές δυνάμεις.
Στα τέλη του 1825 ο Ιμπραήμ μετέφερε μέρος των δυνάμεών του στο Μεσολόγγι, όπου ενώθηκε με τον στρατό του Μεχμέτ Ρεσίτ πασά, γνωστού ως Κιουταχή, και συμμετείχε στη Β΄ Πολιορκία του Μεσολογγίου έως την Έξοδο του Απριλίου 1826. Μετά την επιστροφή του στην Πελοπόννησο επιχείρησε να υποτάξει τη Μάνη, αλλά οι δυνάμεις του αποκρούστηκαν το καλοκαίρι του 1826 στη Βέργα και σε άλλες συγκρούσεις από τους Μανιάτες.
Τα επόμενα χρόνια οι αιγυπτιακές δυνάμεις συνέχισαν τις επιχειρήσεις και τις εκτεταμένες καταστροφές στην Πελοπόννησο, ενώ η αντίσταση υπό τον Κολοκοτρώνη παρέμεινε ενεργή. Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827 κατέστρεψε τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο και περιόρισε αποφασιστικά τη δυνατότητα ενίσχυσης του Ιμπραήμ. Το 1828 η επέμβαση του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος υπό τον στρατηγό Νικολά Ζοζέφ Μαιζόν οδήγησε στην εκκένωση της Πελοποννήσου από τις αιγυπτιακές δυνάμεις και στο τέλος της εκστρατείας.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
