Περίοδος μεσοπολέμου - Ελλάδα
Η Περίοδος του Μεσοπολέμου στην Ελλάδα εκτείνεται από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 11 Νοεμβρίου 1918 με το Γρηγοριανό ημερολόγιο (29 Οκτωβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο), έως την είσοδο της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου 1940, και χαρακτηρίστηκε από πολεμικές επιχειρήσεις, μεγάλες εδαφικές και πληθυσμιακές μεταβολές και επανειλημμένες αλλαγές του πολιτεύματος.
Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου συμμετείχε στην εκστρατεία στη Μεσημβρινή Ρωσία και στη συνέχεια στη Μικρασιατική Εκστρατεία, ενώ η επιστροφή του Κωνσταντίνου Α΄ στον θρόνο το 1920 συνέπεσε με νέα φάση της πολιτικής αντιπαράθεσης και της πολεμικής προσπάθειας. Η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου το 1922 προκάλεσε βαθιά πολιτική κρίση και το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 υπό τους Νικόλαο Πλαστήρα και Στυλιανό Γονατά, που οδήγησε στην αποχώρηση του Κωνσταντίνου και άνοιξε τον δρόμο για νέες πολιτειακές μεταβολές.
Το 1924, με πρωταγωνιστικό ρόλο του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, καταργήθηκε η μοναρχία και εγκαθιδρύθηκε η Β΄ Ελληνική Δημοκρατία, με πρώτο Πρόεδρο τον Παύλο Κουντουριώτη, όμως η περίοδος σημαδεύτηκε από έντονη πολιτική αστάθεια, στρατιωτικά κινήματα και τη δικτατορία του Θεόδωρου Πάγκαλου το 1925–1926.
Η επιστροφή του Βενιζέλου στην κυβέρνηση την περίοδο 1928–1932 συνοδεύτηκε από προσπάθειες οικονομικής ανασυγκρότησης και εξομάλυνσης των διεθνών σχέσεων, αλλά η οικονομική κρίση και η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση βενιζελικών και αντιβενιζελικών ενίσχυσαν και πάλι την πολιτική αστάθεια. Μετά το αποτυχημένο κίνημα του 1935, ο Γεώργιος Κονδύλης προώθησε την επαναφορά της μοναρχίας και ο Γεώργιος Β΄ επέστρεψε στον θρόνο.
Στις 4 Αυγούστου 1936, ο Ιωάννης Μεταξάς, με τη συναίνεση του βασιλιά, ανέστειλε βασικές συνταγματικές διατάξεις και εγκαθίδρυσε δικτατορικό καθεστώς, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία όταν η Ελλάδα εισήλθε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1940.
Τόποι που συνδέονται με το γεγονός και τα επιμέρους γεγονότα του.
